به مریم بگویید بخندد

آموخته ام ... که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت داد

بر که توان نهاد دل تا زتو واستانمش؟!.........

آقا سلام.........................

آقا سلام...............................

آقا سلام................................

این زیباترین....صادقانه ترین...عاشقانه ترین و عاجزانه ترین تنگ نامه تمام عمر من است که می نویسم.............. برای شما!

با چشمانی اشک آلود ازعشق و دوری شما......................

که من عاشقم..............

و هیچ دردی زجر آور تر از درد فراق نیست................

حاضرم همه دنیا را صبر کنم برای رسیدن به خواسته هایم ولی مجال پابوسی شما ازمن دریغ نشود............كه حتی تصور نفس کشیدن در جوارتان برایم مست کننده است..................

آقا سلام..................

اگرچه نالایقم ولی چه کنم که همه وجودم لبریز از محبت شماست...............

وقتی بعداز نماز به سمت خراسان سلام می دهیم انگار قلبم از سینه جدا می شود..........و اشک از دید گانم جاری.............

وقتی تسبیح دانه چوبی ام را که از مشهد آورده ام در دستانم می گیرم و عمیق نفس می کشم همه تنم زنده می شود....................

آقا سلام.................

قبله دل!

کعبه آمال!

ضامن آهو!

ماوای دل خستگان!

امام رئوف!

............

چشمانم را می بندم....................هر وقت دلم برایتان تنگ می شود همین کار را می کنم..........دلم را پر می دهم........ می خواهم همه آغوشم را بگشایم و با ذره ذره هستی ام گوشه به گوشه حرم امنتان را در برکشم.......

خودم را تصور می کنم............ورودی جواد الائمه......ورودی عاشقی.......وقتی پایت می رسد به آن......انگار همه غمهای عالم تمام می شود.......به آهستگی گام بر می دارم......چقدر دوست دارم اذن دخول را....دست به سینه........گویی تمام دلتنگی ها به یکباره از سینه ات پاک می شود.......بعد وارد کفشداری.............شماره اش را نمی دانم.........به گمانم سیزده است........سپس سمت راست......از کنار پله های زیر زمین رد می شوی...........بعد دوباره سمت راست..........حفظ شده ام این مسیر دلداگی را...........حالا در چوبی.....بعد در طلایی حرم..........و اکنون .............

آقا سلام.................................

چقدر باشکوه است همه متعلقات شما..............لوستر های سبز...سپید.....ضریح نقره ای و طلایی...........(حاصل فکر و جان و عشق استاد فرشچیان)....چهار گلدان بالای ضریح.....پارچه سبز....و.......حتی پرپری های آبی و رنگ رنگی.........وخیل عاشقانتان...................

هیچ گاه عادت ندارم خودم را به زور به ضریحتان برسانم ....................همیشه دوست دارم از کمی دورتر دلم را پیشکشتان کنم........

ببخشید اگر غبار آدمیت گرفته.....................بر من ببخشایید... بر کوچکیم..........................

آقا سلام...............

فدایتان شوم که همه جای حرمتان بوی بهشت می دهد........

این بار هم منم...............

کوچک.....

دلم را آورده ام که زلالش کنم...........................

قبول می کنید از من....................که محتاج ترینم به نگاه پر مهر شما..................................

آقا سلام......................................

چقدر دلتنگ می شوم وقتی یاد آن صحنه فیلم ولایت عشق می افتم....................مامون در برابرشما.... چقدرذلیل است مامون..........جام شهد انار.........که غریبانه نوشیدید و بعد جام به پایتان افتاد...................

من به فدای جگر سوخته تان.................من به فدای گامهای خسته تان......................................

آقا سلام..........................

فردا چه روز باشکوهیست....................

نوزادی از بهشت خواهد آمد.......................

تمام قلبم را آذین بسته ام

......................

آقا...................................................................سلام..................................

|+| نوشته شده توسط مریم در چهارشنبه سی ام آبان 1386 ساعت3 قبل از ظهر |

گزارش امروز...................................................

سلام..................

سلام....................

سلام...................

@ میلاد پر نور حضرت معصومه (سلام الله علیها)بر همگان و روزدختر بر دختران شایسته مبارک............................

@امروز دانشگاه به همین مناسبت جشن بود.................................نوشته بودن"ورود آقایان اکیدا ممنوع!"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ما که وقت نکردیم بریم ببینیم چه خبره!!!!!!!!ولی اگه آقایون هم بودن خیلی خیلی بهتر می شد.................نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!فکر نکنم دختر خانما هم از جشن خصوصی خیلی خوششون بیاد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

@این ترم آزمایشگاه معماری کامپیوتر گرفتم.............خیلی مهیجه............یه عالمه برد بورد و ودیپ سوئیچ وICو ALUودیودومقاومت و سیم به هم متصل میشن تا یه چیزی.....................ای ..........................در مقیاس کوچیک وساده شبیه ماشین حساب درست بشه.................تموم سیم ها باید فلت(تخت باشن)...نباید از روی هم رد بشن... هر دسته سیم با یه کاربرد مشترک باید یکرنگ باشن....از کمترین فضا استفاده بشه و .....................تازه اگه با این همه مصیبت مدارت تو یه طبقه جواب نده باید بررسی کنی ببینی کجای کارت ایراد داره و بدتر از اون هم اینکه نمی تونی طبقه بعدی را پیاده سازی کنی..................................توی گروه ما ...............سه نفریم...................تا حالا که من بیشترش را انجام دادم............ولی خیلی خیلی دوست دارم......................................................................بیشتر از درسای کاملا تئوریک.............................

@این ترم آزمایشگاه مدار الکتریکی هم دارم........................................در مورد اون چیزی نگم بهتره.............چون اصلا خوشم نمیاد......................................اول اینکه جمعه هاست........................یازده تا دوازده ونیم.................استاد که اکثر مواقع در عالم خوابه....................ولی مسئول آزمایشگاه...............مهندس فاتحی................خیلی خوب جوابمونا میده.....................یه پسر خیلی خیلی جوونه و خب.....................................(بقیه ش معلومه دیگه..........................) ما... یه جور حس رابین هودی میگیم بهش.............احساس كمك ویژه.........به ...................

@امروز سر کلاس استاد امینی خواست سیم ویدئو پرژکتور را وصل کنه............شارژریکی از بچه ها داخل پریز بود.......اومد بزنه تو رابط که یهو صدای بومب............................................................شارژر بیچاره داغون شد...............همه بچه ها گفتن که استاد باید بیستش بدین!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

@دیروز از روبروی مسجد باب الرحمه اصفهان رد شدم...................میدان امام حسین..........(دروازه دولت)روبروی شهرداری مرکزی اصفهان..................مرسومه که آدمای پولدار و مهم وقتی میمیرن...........اینجا واسشون فاتحه میگیرن.................ظاهرا طرف نظامی بود..........................پر بود از آدمای لباس نظامی بر تن و تاج گلهای آنچنانی و اسامی آنچنانی.....................تموم فامیلهای معروف..................................................

"تو ذهنم اومد این منظره چند تا نتیجه داره.......................

شاید

1)آدمای مهم همیشه مردنشون هم یه سوژه مهمه................

2)آیا اون دنیا هم اینقدر استقبال کننده هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

3)می تونی اینقدر وجودت مهم باشه که حتی رفتنت با شکوه باشه.................

4)می تونی مهم باشی ولی رفتنت ساده باشه................................

.(بهشون فکر کنید....................بقیه ش را نمی گم............................................)

@امروز دانشگاه بی نهایت سردبود....................بادو توفان..........خورشید خانوم حتی یه لحظه هم خودشو آفتابی!!!نکرد.............

@امروز کتابی که به تازگی خریده بودم"سوالاتی در مورد:عشق و صمیمیت.سازگاری.تعهد.معاشرت ومناقشه.جدایی شروعی دیگر.زندگی و عشق...از باربارا بپرسید؟.................اثر دکتر باربارا دی آنجلیس"و داده بودم به الهام که عقده دوباره بهم رسید......................

گفتم شاید بد نباشه معرفی کنم که بخونیدش ولی به قول فهیمه دوستم که چند سالیه ازدواج کرده بهم میگه"زندگی با این چیزا که تو کتاباست خیلی فرق می کنه.................."بهم میگه"فعلا باهاشون عشق کن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!تا بعد خودت ببینی که کلی متفاوته!!!!!"

شاید راست می گه..........................................................................

.........................

دیگه حرفی برای گفتن ندارم..............

پی نوشت:

"خدا پا چشمم نزدا...............................هنوز ................مهربون تر از این حرفاس...................."

یا حق............................

|+| نوشته شده توسط مریم در دوشنبه بیست و یکم آبان 1386 ساعت5 بعد از ظهر |

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یا رب به لطف تو گر پایبند نباشم

نه از روی خواستن بلکه از تدبیر نیست

تو آنگونه که حق بود به جای آوردی

این منم که سزاوار راندن از درگاه توام

ولی با آنهمه اندیشه که در کریمی تو باور دارم

محال میدانم مرا به حال خود واگذاری

یا رب تو در سینه من آتشی برافروز که بسوزد

همه وجود تن و من زتو خدایا بس

سلام.................................

امروز هم دلیلی برای سه بار سلام کردم نمی بینم......................

اصلا دلیلی برای هیچ چیز نمی بینم...زندگی یه پروسه تکراریه...گاهی شاد...گاهی غمگین......گاهی راضی...گاهی ناراضی...روزا از پی هم میان و میرن........

درس می خونی و دانشگاه می ری.....فصل امتحانها میرسه و امتحان میدی....مثل همیشه.....بعد منتظر نمراتت می مونی که ناگهان توی برد به صورت((( نهایی )))اعلان میشه............بدون اینکه هیچ حق اعتراضی داشته باشی.........می گن :"استاد در تصحیح اوراق اشتباه نکرده........این تویی که اشتباه نوشتی".

بعد دکتر میشی...یا مهندس یا کارمند یا استاد یا دبیر.............یا................

اونوقت هر روز میری مطب یا کارخونه یا اداره یا دانشگاه یامدرسه یا مغازه.......................

زندگی هم همینطوره..........درس میده........درس میخونی........کوئیز می گیره....شاید سوالاتی که حتی نتونی حلش کنی و تا حالا مثلشون تو هیچ کتابی ندیدی...امتحان می گیره....نمره میده....یا پاس میشی یا می افتی...........اصلا هم حق اعتراض نداری(آخه میگن ناشکریه!!!!!!!!!!!!) بعضي ها مشروط ميشن و بعضی ها شاگرد اول..........بعضی ها هم اخراج!!!!!!!!!!بعضی بهشون سنوات می خوره وبعضی........

هر روز می ری..............بعد میایی..................بعد از خستگی غش میکنی..........حتی خواب هم نمی بینی..................دیگه خواب نمی بینی!!!!!!!!!!!!

صبح خورشید از مشرق طلوع می کنه و عصر از مغرب غروب.....................

قطعا نقاشی و رنگ آمیزی آسمون توسط نور طلایی و نارنجی خورشید خیلی قشنگه..........ولی این قشنگی هم تکراریه..................

ما با قشنگی ها که می بینیم و دوست داریم که ببینیم بزرگ می شیم................بزرگ و بزرگتر.............و هر روز یک قدم به مرگ نزدیکتر...............................!!!!.

مرگ هم زیباست................چون پایان همه دلتنگی ها و خستگی هاست...........ولی قطعا آرامش نیست.......چون به سرعت از همون لحظه شب اول قبر گیرت میاندازن...................نکیر و منکر میان سراغت و ازت سوال میکنن...............................اون موقع دیگه حتی افتادن و دوباره اون درس را گرفتن هم معنی نداره.........................................یا اخراجی یا شاگرد اول!!!!!!!!!.

جهنم یا بهشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!.

همه این حرفا را قبول دارم....................................

اینکه خدا امتحان می گیره که آبدیده ت کنه..............اینکه اگه تو زندگی سختی نبینی تحمل مشکلات بزرگتر را نداری..........(((داستان پیله و پروانه و مرد کمک کننده را که شنیدین؟؟؟؟))).اینکه دنیا محل گذره و باید بری که به جهان ابدی برسی...........اینکه نباید دل بهش ببندی............اینکه نباید دلت را به ظواهر مادی دنیا خوش کنی..........اینکه نباید ناشکری کنی.......اینکه همش باید از خدا راضی باشی!!!(((آخه خدا همیشه خیرت را می خواد!))).اینکه خدا لطف کرده و بهت نعمات زیادی داده..........عقل و پدر و مادر و سلامتی وزیبایی و ............................................................اینکه وقتی آدمای مریض را می بینی باید هزاران بار شکر کنی که تو سالمی و می تونی به راحتی بری و بیایی و محتاج هیچ بنده ای نباشی...........اینکه اگه با حالت اعتراض بگی"خدا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"ممکنه ناشکری باشه و به زودی پا چشمت بخوره.......................اما................................................................

"خدا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!".

"اگه من فردا مردم..............فاتحه فراموش نشه........بهش احتیاج دارم".

|+| نوشته شده توسط مریم در پنجشنبه هفدهم آبان 1386 ساعت6 قبل از ظهر |

لحظه های کاغذی....................

فقط یه جمله و غزلی که بسیار دوسش دارم:(با دلی گرفته و چشمی گریان.............)

استاد دکتر قیصر امین پور در سن چهل و هشت سالگی به دیار باقی شتافت..............ناگهان چقدر زود دیر شد.........................روحش شاد...........................

لحظه های کاغذی.................................

خسته ام از آرزوها آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی بالهای استعاری


لحظه های کاغذی را روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایــگانی زندگـــی های اداری


آفتاب زرد و غمگین پله های رو به پایین
سقفهای سرد و سنگین آسمانهای اجاری



با نگاهی سرشکسته چشمهایی پینه بسته
خسته از درهای بسته خسته از چشم انتظاری



صندلی های خمیده میزهای صف کشیده
خنده های لب پریده گریه های اختیاری




عصر جدولهای خالی پارک های این حوالی
پرسه های بی خیالی نیمکتهای خماری


رونوشت روزها را روی هم سنجاق کردم:
شنبه های بی پناهی جمعه های بی قراری


عاقبت پرونـــــده ام را با غبــــــار آرزوها
خاک خواهد بست روزی باد خواهد برد باری

روی میز خالی من صفحه باز حوادث

در ستون تسلیت ها نامی از ما یادگاری

چقدر ناباورانه پر کشیدی

|+| نوشته شده توسط مریم در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت4 بعد از ظهر |

هر گونه برداشت بلامانع است..............................

سلام

سلام.....................................................................................

امروز دو تا سوژه جدید واسه نوشتن پیدا کردم:

1)قضیه عاشق شدن استاد ریاضی که روش از نظر جذبه و استقامت روحی خیلی حساب می کردم و......................................................

2)پذیرش دکترا استاد زمانی از کانادا و منحل شدن کلاس مهندسی نرم افزار 2 و مسائل پیرامونی...

و اكنون شرح ما وقع:(منبع کاملا موثق)

کدومش را دوست دارید اول بگم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟درست نشنیدم!!!!!!قطعا قضیه عاشقی...................................اما به علت مسائل امنیتی از ذکر جزئیات مطالب معذورم.........آخه ممکنه ترم دیگه بخوام باش ریاضی مهندسی بگیرم و.....................................(با سانسور.......)

یادتونه می گفتم یه استاد ریاضی داریم؟..........همون دکتر(....)دیگه!..............که من شیفته ابهت و جذبه اش بودم..................فقط من بودم که ازش نمی ترسیدم............(البته چرا ..یه خورده که می ترسیدم ولی نه خیلی............)باهاش دوتا درس گذراندم...معادلات دیفرانسیل و ریاضی 2..........همون که بعد از خودش کلاس راه نمی داد و می گفت بیرون!...............همون که همش این جوری بود................همونی که من بهش یه جلد کتاب از جبران خلیل جبران هدیه دادم.................(البته تو لحظه دادن یه سکته ناقص زدم)....همون که.......................اما خداییش امتحاناش را خیلی سخت نمی گرفت.اما خوب صحیح نمی کرد...............................فقط عادت داشت سر کلاس بترسونه و ..................خوب چی شد؟بازم بگم یا یادتون اومد...............................................................................

خوب...این آقای دکتر ریاضی سی و سه ساله ما که هیات علمی تمام وقته و خیلی هم اسم و رسم دار عاشق یه خانم دختر با شرایط بسیار معمولی می شه..............اونم با یه نظر..........یه دل نه صد دل عاشق..........دختر خانم لیسانس مامائی!!!!!!!!!با ظاهر بسیار معمولی....................یه روز از در خونه میان بیرون و جناب دکترآفتاب مهتاب ندیده که گذارشون به اون طرفا افتاده بوده پاشون را می کنن تو یه کفش.................(((کار دله دیگه))) .....تابستون هم میرن سر خونه زندگیشون ........ولی جالناک تر اینکه آدم به این سفت و کفتی!!!!!!!!!!آخه یکی نیست بهش بگه بابا یه کم هم با ملاطفت با دانشجوهات رفتار کن................یه کم مهربونانه تر..........!!!!!

پی نوشت مطلب اول:

امروز با زینب و فریده سوار سرویس های ویژه پل بزرگمهر شدیم ....ما سه تا عقب نشستیم...........آقای دکتر هم اومدن جلو نشستن...............................پس پژو چهارصد و پنج چی شد؟؟؟؟؟؟؟؟

خوب لابد دست خانم بوده!!!!!!!!!!!!!!!!

و اما مطلب دوم:

من این ترم با مهندس زمانی نرم گرفتم..............استاد زمانی بسیار استاد با کلاس و پر معلوماتیه..........................................اما دکترا قبول شده و دیگه نمیاد.......................اون هفته یه خانم جاش اومده بود اما از بس پسرای کلاس بی جنبه بازی در آوردن فکر کنم جونش را گرفت ودر رفت................................آخه می دونید چیه؟کلاسمون تا نهایت صندلی داشتن پره ......این خانم هم اومد که به اصطلاح به مرگ بگیره اما نمی دونست پسرای کلاس ما آب دیده تر از این حرفان و .... تر........................................

امروز نیومد و کلاس تا اطلاع ثانوی منحل شد.............................آخه معلومه که وسط ترم دیگه استادا برنامه شون بسته شده.............

اللهم الجعل عواقب اموراتنا خیرا...........(درست نوشتم؟)..............................................................

در ضمن رییس گروه بانوی ما هم به علت اعتصابات تابستانه و خلاصه سختی کار و............استعفای خودشون را ابلاغ فرمودن............................................

پی نوشت مطلب دوم: قابل توجه دکتر فروغی (رئیس دانشگاه)!

لطف کنید تشریف بیارید ببینید دانشگاه جامعتون که این قدر ادعا می کنید با دانشگاه اصفهان برابری می کنه چه آش شله قلمکاریه.................................................

برداشت آزاد:

1)خداوندا یه نفر هم از آسمان عاشق ما بفرما!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2)بارالها ............امورات این ترممان را ختم به خیر بگردان!

3)دکتر(....) تازگیها یه جورایی پکره...........گرفته ست! ای کاش انتخاب درستی کرده باشه.ای کاش خوشبخت شده باشه................واسش آرزوی بهترینها را دارم.......................حیفه که( )!

4)اصولا آدمایی که فقط سرشون تو درس و کتابه(مطلق) زیاد یاد نمی گیرن که زندگی کنن!این به کرات بهم ثابت شده.یعنی اینکه آدمیزاد باید تموم ابعاد وجودش را پرورش بده!!!!

5)دیگه چیزی به ذهنم نمی رسه.................

دوستون دارم............

یا حق.........................

|+| نوشته شده توسط مریم در یکشنبه ششم آبان 1386 ساعت5 بعد از ظهر |