این پست را برای دلم می نویسم..........می نویسم تا کمی از آلامش کم کنم......می نویسم تا خالی بشه.....گاهی آنقدر لبریز می شه که امان به چشام نمی ده......گونه هام خیس می شه......ولی قلبم خالی نمی شه......

این روزا دیوانه تر شدم........وخسته از وانمود کردن به شاد بودن.........سردرگمم میون آرزوهام و خواسته هام....ادامه تحصیل؟....کار؟....ازدواج؟....و کلی آرزوهای دیگه و یه عالمه کار نصفه و نیمه که هنوز فرصت نکردم به سر انجام برسونمشون.....

احساس می کنم کمرم داره تا می شه.....احساس می کنم روحم داره پیر می شه....یه کلاف سر در گمم...فکر می کنم زندگی داره می دوه و من میخکوب شدم ....

این روزا معتاد شدم به ترانه ای سیاووش قمیشی......خیلی بیشتر از قبل.....تموم حافظه گوشیم پر از اين جور ترانه هاست.هر چند قبلا هم زیاد اهل موسیقی های پر سر و صدا نبودم.........

این روزا با خودم و دلم غریبه شدم..............دیگه دلم واسه کتابای جبران نمی تپه......دیگه کتاب نشان از بی نشانها (کرامات حسن علی اصفهانی(نخودکی) )ادبم نمی کنه....یه روزایی بود که هر وقت از خدا دور می شدم وقتی یه سری بهش می زدم آدمم می کرد...........اما............این روزا تکلیفم با خودم  هم مشخص نیست.....

این روزا گاهی به خودم میام که سجاده مخملی آبیم از اشک خیس شده ولی این روزا دیگه خوابای خوب خوب نمی بینم............

یه زمونی اجابت دعاهام را پیش پیش تو خواب می دیدم ولی حالا اینقدر دختر بدی شدم که دیگه خوابای رنگی نمی بینم.............

این روزا دیگه دعا نمی کنم..........گذاشتم به حال خودش..........گذاشتم خدا هر کاری دلش می خواد بکنه...........گاهی وقتا زیادی پا پیچش می شم ولی هر چی من بیشتر در خونه اش را می زنم کمتر جواب صاحب خونه را می شنوم.

این روزا نفس به سختی می ره و میاد......دلم گرفته.......خودم هم درست نمی دونم چمه!!!!!!!!!!!!!!

تو پست قبلیم گفتم چند تا دوست متاهل دارما..................همونا بهم می گن "تا می تونی از این دورانت استفاده کن"منظورشون دوران مجردی و آزادیه!!!!!!!!!!!ولی من شاید به زور از نصفیش هم استفاده می کنم.همش به فکر آینده ام.اینکه چی می شه؟

این روزا ثبت نام ترم جدید بود.با دکتر محاسبات عددی گرفتم.ولی این روزا دیگه دکتر را هم دوست ندارم.راستی گفتم که ازدواج کرده؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!

این روزا زاینده رود را خوب نگاه می کنم.....آرومه........و مثل همیشه پر آب و زیبا.........دوسش دارم.........خیلی زیاد..........

این روزا احساس تنهایی عمیقی می کنم.حتی با حضور مهربونی بی شائبه مامان و بابا و بقیه............

دارم برمی گردم سمت خدا...مثل همیشه بهش نیاز دارم.........ولی احساس تردید دارم.....دست خودم نیست...........احساس می کنم مثل قبل دوسم نداره که حتی منطقی ترین و کوچکترین خواسته ام را بر آورده نمی کنه..........

این روزا با مسیج های عرفانی هم تکون نمی خورم...............سنگ شدم...........دلم گرفته.................................................................................................................

تنها امیدم به ماه رمضونه.............

شاید بر گردم..................

دستم هم شب به سوی این درگاه است

مهمان توام خدای من یک ماه است.

بالا بود. هر کسي سهم خودش را طلبيد.سهم هر کس که رسيد، داغ تر از دل ما بود ولي نوبت من که رسيد، سهم من يخ زده بود! سهم من چيست مگريک پاسخ، پاسخ يک حسرت! سهم من کوچک بود قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت وسعتي تا ته دلتنگيها شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند!

سلام

سلام

خوبید؟حال و احوال...............................بالاخره من حوصله نوشتن پیدا کردم.......البته یه کمی متفاوت تر از قبل.......امروز می خوام از دوست داشتن و دوست داشته شدن بنویسم .چیزی که خودم همزمان تجربه نکردم...همیشه خدا یا دوست داشتم یادوست داشته شدم ................شایدم پست بعدی یه داستان باشه...................داستان خودم.........

می خوام بگم:

خیلی خوبه که یه نفر(البته غیر از پدر و مادر و اطرافیان......)آدم را دوست داشته باشه...و تو هم دوستش داشته باشی..........به خاطرش نفس بکشی......به خاطرش روزت را شروع کنی....انگیزه همه تلاشهات باشه........سنگ صبور و آرامش خستگی هات بشه.............بدونی بعد از گذراندن یک روز خسته کننده کاری یکی هست که وجودش خستگی هات را تو مهربونیش حل کنه..........مدتی بود می خواستم دوتا کتاب دکتر باربارا دی آنجلیس (1-رازهایی درباره زنان که هر مردی باید بداند.2-رازهایی درباره مردان که هر زنی باید بداند)را بخونم اما فرصت نکرده بودم برم بخرم شایدم تنبلی خودم بود .به هر حال یه روز دیدم شوهر خواهرم هر دو جلدش را خریده.یه جلدش را آوردم خونه.همون اولیش.کتاب فوق العاده ایه............بهتون توصیه می کنم حتما بخونیدش..........با اینکه کتابی که دست منه درباره خانمهاست ولی باور کنید حالا ریشه بعضی از حالات و رفتارم که شاید یه روزی سر منشا اونا را نمی دونستم دارم کشف می کنم.

می دونید چیه؟

شاید خیلی از ما جوونها این روزا از ازدواج می ترسیم...........یه اظطراب کاذب........چیزی که بیشتر ثمره حرف و حدیث اطرافیان و توقعات مسخره تزریق شده جامعه است.........یه  متن ادبی نوشتم با عنوان( چرا از من می هراسی؟)شاید گذاشتمش رو وبلاگم هر چند حرف دلمه........

این روزا هر جا می ری بحث و گفتگو داغ روز مال ازدواجه و بالا رفتن سن و مهریه سنگین و...........ولی من فکر می کنم هر چی بیشتر درباره یه چیزی صحبت کنی خرابترش می کنی........وقتی مدام راه می ریم و از تعداد بیشتر دخترا حرف می زنیم.وقتی جوونهایی را تو زندان نشون می دیم که به خاطر مهریه افتادن زندان و ..............................................دیگه هیچ کس حاضر به تشکیل زندگی مشترک نمی شه.........

به عقیده من آدم هر چی هم که از نظر بار علمی و موقعیت اجتماعی و درآمد و............هم سر آمد باشه بازم نمي تونه تنها زندگی کنه....................تو قر آن خیلی دقت کردم........... همه جا حرف ازرابطه بر پایه مودت و رحمت........لتسکنوا الیها(به وسیله آها آرامش بگیرید.........)و.....

خیلی جاها خداوند بعد از مثال آوردن آفرینش آسمان و زمین و شب و روز و ستارگان و باران بعدش سخن از آفرینش زوجین می کنه...............و به نظر من این یعنی نعمت از جانب خدا...........ولی این خود ماییم که جلوی پای همدیگه سنگ می اندازیم..................

به نظر من داشتن یه خونه مشترک و اینکه تو ستون اصلیش باشی خیلی شیرینه...وقتی دوست داشتنت یه رنگ دیگه می گیره.....دلتنگی هات و نگرانیهات عمیق تر می شه.....وقتی احساس تنهاییت را با حضور یه همسفر خط می زنی...وقتی دستات را تو دستاش می ذاری و حضورش بهت تسلی می ده.......وقتی نزدیک ترین را به خودت پیدا می کنی.............وقتی وجودت را تو وجودش حل می کنی و هزار وقتی دیگه........................

چند تا دوست متاهل دارم که همیشه حسرت منو می خورن......حسرت آزادی من را...........می دونید چیه...همیشه زنگ می زنن و از کار خونه و شیطونی بچه و دیر آمدن شوهرشون و...........شکایت می کنن..........از اینکه بعد از این همه درس خوندن دچار روزمرگی شدن..............

ومن در افکارم غوطه ور می شم...............و دچار تردید درباره زندگی مشترک.....بعد با خودم می گم خوب اونها خودشون می خواستن دچار یکنواختی بشن ....................ولی اونها هیچ وقت از سکوت من نخواهند فهمید انتظار و چشم به راهی خیلی زجر آوره.که یه مسافر بیاد و بخواد که تو همسفر زندگیش بشی................هر روز دلتنگ لحظه ها باشی............هر لحظه درگیر عروسک بازی مراسم یکنواخت خواستگاریهای بی نتیجه..............داشتن رویاهای رنگارنگ و خواب خیالهای رنگی.......... تنهایی عمیق و کشنده...........احساس تو خالی بودن............وقتی فکر می کنی احساساتت مثل یه بادبادک اسیر دست باده و نخش به هیچ جایی بند نیست.............

حالا شما بگین وقتی آدم از کارهای جسمی روزانه خسته می شه بدتره یا وقتی روحت از احساسای بد کسل و خسته و سر در گم می شه...............................................

نتیجه گیری:

آقایون محترم!

هیچ چیز بهتر از نجابت و ایمان و مهربانی یه خانوم تسلی ده خستگی هاتون نیست

خانومای عزیز!

بهترین پشتوانه برا زندگی شرف و پاکی و حمیت مردانه است...........

اما کو گوش شنوا...............................................